de blogpauzes (lange tijd zonder tekst) volgen elkaar op en er is bij mij sprake van enige moeheid, het word een ‘moet’ ipv een plezier! Vandaar zou het ook kunnen zijn dat deze blogpauze een blogafscheid wordt….

maar de creativiteit in me blijft borrelen, en maakt soms plaats voor iets heel nieuws, dus ik zeg zeker geen vaarwel, maar misschien tot ziens op een heel andere plek/ heel ander moment….

Deze keer gebruikte ik het gratis patroon van Moko The Cat! Ik vind het tweekleurig hoofdje met snuitje in dit patroon heel erg geslaagd! Dit is wat ik ervan bakte:

Alleen met je hart kun je goed zien,

het belangrijkste is onzichtbaar voor de ogen

Antoine de saint-exupéry (1900-1944)

Ook de kinderen waren dan ook helemaal in de wolken om mee te doen aan het vogeltelwekend van Natuurpunt. Maar naar aanloop van dit weekend hebben we vaak geprobeerd de vogeltjes in onze tuin te fotograferen, vooral in de eerste plaats om goed te kunnen zien welke vogels het zijn.

Zo hebben we ondertussen al een hele bende vogelsoorten kunnen ontdekken en ook ons oudste zoontje is op de computer begonnen met een vogelboek, waar hij telkens een foto van ‘onze’ vogels naast een woordje uitleg (opgezocht in een natuurgids of op internet). Het is wel leuk om er zo mee bezig te zien! Ik denk dat hij het verlangen heeft om alle vogelsoorten te “verzamelen”, al beseft hij nog niet dat lang niet alle vogels in  onze tuin komen en er bovendien zoveel verschillende soorten vogels bestaan, dat je met een vogelboek wel een tijdje zoet bent…..!!

Maar dus wil ik wel “onze” vogeltjes showen, echter de slechte fotokwaliteit moet je er wel bijnemen. (indien er foutjes zijn in mijn kennis van de vogels, geef gerust een seintje!)

“ons” roodborstje – schattig rond vogeltje met oranje borst!

merel – vrouwtje!

merel mannetje (slechte foto door het vuile raam)

pimpelmeesje – het mooie gele buikje is hier niet zo zichtbaar! 

acrobatische spreeuw

Ons koolmeesje

papa vink

mama vink 

Wonderlijk hoeveel verschillende vogeltjes onze tuin al zijn komen bezoeken, zeker als je weet dat onze tuin een zakdoek groot is en de achtertuin bij de buren, onlangs nog omgetoverd is in een kale gazon….

Bovendien past alles uiteraard in het kader van de 366 tips voor de biodiversiteit - daar waar ik in mijn lijstje over sprak – 10 dingen uit dit boekje ging ik toepassen! En deze staat op 7 januari: Steun natuurbeschermingsverenigingen. Daarom maakten we ons lid van Natuurpunt én van de Vogelbescherming! En op Ik geef leven aan mijn planeet kan je jouw actie toevoegen en uiteraard nog meer tips oplopen!

Katrien en ik, ja dat is ook een verhaal dat een verleden kent. Wederom op de yahoo groep De Scrappertjes (een goede plek om creatievelingen te ontmoeten blijkbaar!) leerde ik haar kennen als creatieve scrapbooker! Maar uiteraard zit er altijd meer achter een scrapbooker! Bij haar was de interesse er ook om meer te gaan doen met foto’s. Hoe dat kwam en wat er van gekomen is, dat lees je hieronder! Veel plezier met dit nieuwe kersverse zuurstof interview!!!!

Identikit : Katrien, 33 jaar, Melle, vrouw van Steven en mama van Esther en David, ingenieur en fotografe

• Weblog : http://dokasfotografie.wordpress.com/
• Website : http://www.dokas.be/

Grappig feit over jezelf:  Ik heb een vrij grote hekel aan telefoons. De uitvinding van de e-mail vind ik dan ook een godsgeschenk. Toen de fotograaf van ons huwelijk voorstelde om foto’s te maken aan een telefooncel op het Veerleplein in Gent, werkte dat dan ook helemaal niet… het paste niet bij ons… die foto’s hebben het album dan ook niet gehaald.

Op welke manier is al die creativiteit in je leven geslopen?

Ik heb mijn eerste fototoestel gekregen voor mijn eerste communie, een polaroid. En ik mocht van mijn ouders ook al eens foto’s maken met hun fototoestel, een instamatiekske van Kodak. Voor mijn plechtige communie heb ik dan een Minolta gekregen en ik was zo wat de fotograaf van de familie.

Mijn eerste foto’s zijn voornamelijk van mijn vriendjes terwijl we aan het spelen waren, en ik herinner me ook dat ik soms dingen probeerde waarvan mijn ouders zeiden “dat gaat geen goeie foto’s opleveren”. Zoals die keer dat ik de fabriek waar mijn vader werkte fotografeerde vanuit de rijdende auto. En ik was het enige kind dat in het lager een fototoestel meehad op schoolreis…

Ook de fascinatie om foto-albums te maken zit er al van vroegaf in. Een van de eerste “echte” scrapbooks heb ik gemaakt van mijn bosklassen: foto’s, gedroogde blaadjes, de brieven die ik geschreven en gekregen had…

Maar de geboorte van mijn dochter heeft de echte klik gegeven. Mijn man heeft me mijn eerste spiegelreflex gekocht, ik ben naar avondschool beginnen gaan en voor ik het wist was ik reportages aan het doen voor communiefoto’s van de kinderen van collega’s. Tegelijkertijd ben ik me gaan verdiepen in scrappen. Eerst op papier, maar dat is snel geëvolueerd naar digitaal…    En dan is de hobby uit de hand beginnen lopen: ik heb geïnvesteerd in enkele goede lenzen, een 2de toestel en dan hebben we de zaak opgericht. 

Was je als kind al creatief of niet?

Achteraf bekeken wel. Omdat ik nogal een rappe was, mocht ik de tijd die ik overhad op school gebruiken om handwerk te doen. En bij mijn grootmoeder had ik mijn “neckermandoos”. Dat was een grote kartonnen doos waar ooit een levering van Neckerman had ingezeten en die zat boordevol knutselmateriaal. Ik herinner me dat ik samen met haar een poppenhuis gebouwd heb en barbiekleertjes naaide.

Is het een ‘way of living’ of eerder een uit de hand gelopen hobby?

Ik zeg wel vaak tegen klanten dat het een uit de hand gelopen hobby is, maar ik ben wel degelijk vergroeit met mijn fototoestel. Mijn kinderen zullen later niet kunnen klagen dat ze niet genoeg foto’s uit hun kindertijd hebben!  Het is nu al zo ver gekomen dat mijn dochter van 5 haar kindertoestel ontgroeit is en mijn “point and shoot” gebruikt. En aanwijzingen geeft hoe wij of haar broer moeten poseren… Deze zomer passeerden we voorbij een veld zonnebloemen en ze riep uit “mama, zonnebloemen, we moeten stoppen en foto’s gaan maken”. Ik denk dat ze het virus ook te pakken heeft.

Hoe komt een creatie tot stand?

Alle hangt af van de omstandigheden: de aanpak voor een reportage van een pasgeborene verschilt volledig van die van een tweejarige of een huwelijk. Ik volg de sfeer en ingesteldheid van mijn “onderwerpen”. En het weer   Voor een huwelijksreportage bespreek ik op voorhand het verloop van de dag, de locaties, de speciale wensen, de back-up locaties voor geval van regen,… voor een familie-fotoshoot spreken we per e-mail af waar de shoot zal doorgaan. Het hangt een beetje af van de opdracht. Zo is de reportage van een baby’tje de enige gelegenheid waarbij ik hoop dat mijn onderwerp in slaap valt!

Na de reportage heb ik dan eenhele hoop foto’s waaruit ik de beste beelden selecteer en deze dan nabewerk. Ik hou zowel van zwart-wit als van spetterende kleuren, soms werkt een vintage pallet of een urban look… Met die speciale bewerkingen moet je wel schaars omspringen vind ik, want het geeft maar soms een echte meerwaarde. En dan het creëren van albums… prive zijn dat meestal echt scrapboeken, maar voor klanten zijn het het meer gestyleerde ontwerpen. De reden hiervoor: de stijl voor de albums moet tijdloos en woordenloos zijn en 1 geheel vormen. In een trouwalbum moet je jaren later kunnen terugkijken en het mag dan niet te gedateerd aanvoelen. Mijn scrapboeken zijn dit totaal niet, de ontwerpen zijn heel gevarieerd, vol teksten en ook wel heel gedateerd. Maar dat vind ik juist leuk. die pagina’s moeten het gevoel van het moment, de tijdsgeest en de anecdotes weergeven en niet enkel de foto’s!

Hoe zou je zelf je werk omschrijven?

Een moeilijke vraag. Relaxed. Natuurlijk. Ik probeer de mensen niet al te veel te laten poseren, maar soms kan je daar niet van onder.  

Wat inspireert jou?

Het moment. De persoon die je aan het fotograferen bent. Ik vertrek meestal naar een shoot met een paar ideeën in mijn hoofd maar het uiteindelijke resultaat, de beste foto’s zijn meestal inspiratie van het moment. 

Ook mijn klanten hebben bepaalde verwachtingen en die probeer ik dan zo goed mogelijk in te bouwen, maar zeker bij kinderen moet je hun ritme volgen.

Zo heb ik ooit foto’s gemaakt van een mama, papa, grote zus en babyzusje. Een hele uitdaging! Mama en papa zaten met de kleine baby in een mooie pose en ik vroeg de zus om op mama’s schoot te gaan zitten. Maar daar had ze helemaal geen zin in, en als een 2 jarige geen zin heeft…, dan heeft die geen zin. (onder het motto “ik ben twee, en ik zeg nee”). Wat ze wel deed was rug tegen rug gaan zitten tegen haar mama. Dan zei ze iets grappigs waardoor iedereen in de lach schoot en het is een zalige foto geworden.

Andere inspiratie haal ik uit de werken van andere fotografen. Er zijn een aantal blogs en sites waar ik regelmatig een blik op werp. En ik kijk ook anders naar de foto’s in tijdschriften, in boeken…Ik let op belichting, op compositie, op poses, camera standpunten…

Het internet is een onuitputtelijke bron van informatie en inspiratie. Enkele tips zijn:   Audrey Woulard,  Two Peas in a Bucket,  Belgium Digital en ik google ook enorm veel

Welke technieken gebruik je het liefst?

Natuurlijk licht voor het maken van de foto’s. Ik doe geen studiowerk. 

Naar welke creatievelingen/kunstenaars kijk je op?

Ik heb bewondering voor een heel aantal mensen, en ik hou ervan om het resultaat van die passie te zien.  Ik ben fan van Erin Cobb, zowel van haar werk, als van haar persoonlijke blog. Ook van Tara Whitney kijk ik af en toe naar haar website en persoonlijke blog.

Maar ik hou ook van Bakerella die van een persoonlijke passie haar leven heeft kunnen maken: ze maakt “cake pops”, een soort van cake op stokjes in allerlei prachtige thema’s. Ze is ermee op TV gekomen in de Martha Steward show en heeft nu een eigen boek uitgebracht.

En ik hou van relativering. Op de site http://www.cakewrecks.com staan hilarisch mislukte taarten, maar de zondag staan er meesterwerkjes op.

Wat zou je nog heel graag kunnen op creatief gebied?

Te veel om op te noemen eigenlijk. Ik leer nog altijd bij over fotografie en photoshop. Ik ben nu bezig in een boek over compositie in foto’s en waarom bepaalde beelden werken en andere niet. Ik zou ook nog graag terug naar de avondschool gaan om me wat verder te verdiepen in grafische technieken, maar dat zal voor binnen een paar jaar zijn.

Ik kook enorm graag, met een passie voor desserts en ik ben nu toevallig gestuit op de kunst van taarten versieren… ik ben van plan om een workshop te volgen, als ik het eens ingepast krijg… 

Waar ben je momenteel mee bezig?

Fotografie: ik ben bezig met het editen van mijn eigen vakantiefoto’s en ik heb nog een paar fotoshoots op de kalender staan deze zomer.

Scrapbooken: hier ben ik met verschillende projecten tegelijkertijd bezig: nog een aantal babyfoto’s van mijn dochter moeten een plaats krijgen in hun boek, de vakantiefoto’s van vorig jaar en dit jaar…

Vakantiemuur: dit is een never ending project en zo is het ook bedoeld. We hebben een heel grote muur in de gang, langs de trap en dat is onze vakantiemuur. Hier willen we sprekende vakantiefoto’s gaan ophangen. We zijn ooit eens dapper begonnen, toen we pas verhuisd waren en dus hangen er foto’s van onze huwelijksreis naar Egypte en een citytrip naar Londen. En op de harde schijf staan er foto’s klaar, er liggen kaders klaar in onze bureau… nu nog eens laten afdrukken… en ophangen. Op de foto kan je mijn keukenmuur zien, met foto’s en letters.

Heb je nog plannen voor de toekomst?

Blijven verder doen. Mijn fotografie heeft me al in contact gebracht met een hoop interessante mensen. Een kort contact, maar ik ben al deel geweest van een aantal heel emotionele en intieme momenten en ik vind het prachtig dat ik die momenten voor mensen kan vastleggen. 

Wat zijn je doelen/verlangens als creatief persoon?    blijven groeien. En plezier blijven hebben in wat ik doe. Wat tot nu toe heel goed lukt!

Vind je dat moderne technologieën de creatieve wereld hebben beïnvloed?

Nog niet zo’n beetje. Voor mij persoonlijk gaat het van het opzoeken van reviews van fototoestellen en lenzen en  vaak het aankopen van materiaal, over tutorials voor bepaalde technieken, tot het bekijken van het werk van andere fotografen en het uitwisselen van ideeën op fora. Maar het gaat verder dan dat: de enige reclame die ik maak is via het internet en mond-aan-mond reclame. 

En dan anderzijds: via blogs kom je links tegen die weer een heel andere wereld openen: van barbiekleertjes naaien tot taarten versieren, van ideeën om foto’s creatief in je huis te tonen tot het kopen van handgemaakte spulletjes op Etsy. 

Van welke (Belgische) etsy shop eigenaar zou je hier ook graag eens een interview lezen?

Tante Hilde!

Mijn website kan je vinden op www.dokas.be

De naam DOKAS komt van Digitaal Ontwerp KAtrien en Steven. (Steven is mijn man en hij doet de proofing van ontwerpen: kaartjes, foto-albums… En hij onderhoudt ook de website) . Bovendien doet het denken aan de doka, de donker kamer voor foto-ontwikkeling… 

. 

Eindelijk heb ik nog eens iets kunnen hakelen! Sneeuw konijn is afgewerkt (echter zonder rokje vanwege naaimachine-angst) op het moment dat het hier in België flink gesneeuwd heeft. En dus heb ik deze creatie maar sneeuw konijn genoemd. Al vind ik het zelf maar een saaie benaming. In het echt heet deze creatie Bronwen en het patroon is van Dawn Toussaint.

Zoals een aandachtige zuurstof bloglezer in het oog had: daar ben ik dus fan van!

Wil je zelf ook eens graag een patroon van Dawn Toussaint uitproberen! Grijp dan nu zeker je kans, want voor de feestdagen heeft ze een zalig schattig rendieren patroon uitgeschreven, en deze geeft ze geheel gratis weg op haar weblog!

Nu ik erover nadenk, heb ik juist een heleboel te vertellen : nl. wat er in dat leven ondertussen gebeurd is: vb onze zaaaaaalige trip naar de efteling, het opstarten van mijn meditatielessenreeks, en misschien een beetje somberder ook: veranderingen op het werk…

Maar dat alles zal moeten wachten, of misschien zelfs helemaal niet verschijnen, want er zijn wel wat creatieve dingen die hier nog dringend hun plekje moeten krijgen. Bovendien spookt het door mijn hoofd om enkele ervaringen van vroeger uit te diepen, in een soort van columnstijl en hier te placeren…;

Nu nog enkel de tijd vinden… wie heeft er nog wat extra tijd over voor me…?

Dus hopelijk kan ik spoedig terug met de regelmaat van de klok berichtjes brengen en ook eens terug gaan rondsurfen wat er zowat in blogland gebeurde!!

tips altijd welkom!

groeten

Vanessa

Als je deze film gaat zien, of gaan zien bent!! Vertel me dan hoe het was??? Ik denk niet dat ik hem ga zien, tenzij iemand mij hier kan overtuigen van wel…

Maar misschien vond jij het helemaal geweldig en wil je graag het boek kopen, waarop de film gebaseerd is? Deze bied ik hier tweedehands aan!!

tjuus

Vanessa